پرتال جامع
سامانه نذورات
پیوند آسمانی
زیارت مجازی
سامانه منابع انسانی
سامانه خادم افتخاری
سامانه قرآن و عترت
کتابخانه، موزه و مرکز اسناد
سامانه مسابقه
سامانه مسابقه
موسسه زائر

عطر امام یازدهم در دامان حضرت سوسن

هشتم ربیع الثانی روزی پر افتخار است برای بانویی به نام سلیل که از سرزمینی به نام نوبه در جنوب مصر، با دست تقدیر الهی قدم به سرزمین رسول خدا، مدینه گذاشته و مفتخر به همسری با مردی شد که از انوار الهی بوده و هست؛ با امام هادی علیه السلام، از همان انواری که طواف کننده عرش الهی بودند تا آنکه خداوند منت بر اهل زمین گذاشته و ایشان را در خانه های زمینی ساکن نمود...
عطر امام یازدهم در دامان حضرت سوسن
هشتم ربیع الثانی روزی پر افتخار است برای بانویی به نام سلیل که از سرزمینی به نام نوبه در جنوب مصر، با دست تقدیر الهی قدم به سرزمین رسول خدا، مدینه گذاشته و مفتخر به همسری با مردی شد که از انوار الهی بوده و هست؛ با امام هادی علیه السلام، از همان انواری که طواف کننده عرش الهی بودند تا آنکه خداوند منت بر اهل زمین گذاشته و ایشان را در خانه های زمینی ساکن نمود...

پایگاه خبری آستان مقدس حضرت معصومه علیهاالسلام؛ هشتم ربیع الثانی روزی پر افتخار است برای بانویی به نام سلیل که از سرزمینی به نام نوبه در جنوب مصر، با دست تقدیر الهی قدم به سرزمین رسول خدا، مدینه گذاشته و مفتخر به همسری با مردی شد که از انوار الهی بوده و هست؛ با امام هادی علیه السلام، از همان انواری که طواف کننده عرش الهی بودند تا آنکه خداوند منت بر اهل زمین گذاشته و ایشان را در خانه های زمینی ساکن نمود…
بانو سلیل که به نامهای حدیث، حدیثه، سوسن و حریبه نیز خوانده شده اند، مریم پاک آل طاها بود. با چنان رفأت مقامی که حضرت امام هادی علیه السلام در وصف ایشان فرمودند: سلیل مسلوله من الافات و الرجس والانجاس… این زن از هرگونه آفت و پلیدی و ناپاکی پیراسته ومبرا است… حضرت، رو به همسر خویش فرموده بودند: به زودی خداوند حجت خود رابه تو عطا می‌کند.
دهم ربیع روز افتخار این بانوی بلند مرتبه است که بعد از توفیق عظمای همسری با نور پاک امام دهم، دامانش معطر به عطر خوش امام یازدهم گردیده و مدال مادری کردن برای امام بر گردنش آویخته گردید تا از شیره جانش فرزندی رشد نماید که قرار است پدر باشد برای منجی عالم، موعود منتظر، مهدی قائم عج الله تعالی فرجه الشریف.
هشتم ربیع دوباره مدینه منوره، منور شد به آن نوری که در جامعه کبیره میخوانیم: خلقکم الله انوارا فجعلکم بعرشه محدقین… خداوند شما اهلبیت را انواری خلق کرد که در عرش خدا طواف میکردید! آری در این روز، عالم روشن شد به جمال تابنده حضرت امام حسن عسکری.
امام حسن علیه السلام در دوران طفولیت بودند که پدر بزرگوارشان حضرت امام هادی علیه السلام به اجبار حاکمان و غاصبان خلافت در سامراء در منطقه ای به نام العسکر ساکن شدند. محلی که درواقع پادگانی نظامی بود و به شدت تحت نظارت حکومت؛ این دور نمودن امامان از شیعیان مقدمه ای بود بر زندان دائمی امام بعد. تا شیعیان آرام آرام آماده شدوند برای دوران طولانی غیبت امام دوازدهم.
امام هادی علیه السلام در سن چهل و دوسالگی از دنیا رفتند و ردای امامت بر قامت امام 22 ساله شیعیان، حضرت امام حسن عسکری علیه السلام پوشانده شد.
بعضی شیعیان غافل، پیروی از جعفر کذاب، برادر امام کردند اما اکثر شعیان با توجه به احادیث و فرمایشات حضرت امام هادی علیه السلام به درستی امام خویش را شناختند و نگذاشتند فتنه بالا بگیرد.
المهتدی یکی از خلیفه های عباسی ریاکاری بود که سعی داشت ظاهری پیراسته از عیوب گذشتگان از خود بروز دهد. او روزها روزه می گرفت و بساط می گساری را برچیده بود و با مردم گرم می گرفت و هرکار که از دستش بر می آمد برای تطهیر وجهه خلافت انجام می داد، اما با علم به این که شایسته ترین فرد در این دوران برای حکومت اسلام حضرت امام عسکری علیه السلام است، ایشان را زندانی کرد.
حضرت تا پایان عمر در اسارت حکام بنی عباس بودند اما با وجود تدابیر شدید امنیتی به اذن خداوند متعال خورشید تابان عالم حضرت منجی در خانه امام حسن عسکری علیه السلام طلوع کرد تا زمین منجی خود را بشناسد.
مقدمی

انتهای پیام/ ۹۶۱۱۱


۶ دی ۱۳۹۶ یادداشت کد خبر: ۲۰۴۷۲
دیدگاه‌ها

دیدگاه بگذارید

wpDiscuz