حجت‌الاسلام والمسلمین رفیعی عنوان کرد

لجاجت، حربه دشمنان حقیقت برای فرار از مسئولیت دینی

عضو هیئت‌علمی جامعه المصطفی با بیان اینکه یکی از حربه‌های دشمنان حقیقت در تاریخ استفاده از فن لجاجت در پذیرش حق بوده است، عنوان داشت: لجاجت و بهانه‌جویی از زشت‌ترین صفاتی است که قرآن بارها آن را مذمت کرده است.
لجاجت، حربه دشمنان حقیقت برای فرار از مسئولیت دینی
عضو هیئت‌علمی جامعه المصطفی با بیان اینکه یکی از حربه‌های دشمنان حقیقت در تاریخ استفاده از فن لجاجت در پذیرش حق بوده است، عنوان داشت: لجاجت و بهانه‌جویی از زشت‌ترین صفاتی است که قرآن بارها آن را مذمت کرده است.

به گزارش پایگاه خبری آستان مقدس حضرت معصومه سلام‌الله علیها، حجت‌الاسلام والمسلمین ناصر رفیعی شب گذشته در در شبستان امام خمینی(ره) به تفسیر آیه 118 سوره بقره پرداخت و ابراز داشت: یکی از اساسی‌ترین آموزه‌های این آیه مبارکه یادآوری بهانه‌جویی و لجاجت مشرکان برای فرار از مسئولیت است.

عضو هیئت‌علمی جامعه المصطفی العالمیه بابیان این‌که یکی از حربه‌های دشمنان حقیقت در تاریخ استفاده از فن لجاجت در پذیرش حق بوده است، عنوان داشت: لجاجت و بهانه‌جویی از زشت‌ترین صفاتی است که قرآن بارها آن را مذمت کرده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین رفیعی در ادامه از بنی‌اسرائیل به‌عنوان نماد لجاجت در تاریخ بشری یادکرد و گفت: بر اساس مستندات تاریخ مسیحیت نیز به چنین صفتی مبتلا شد؛ بر این اساس ضمن آن‌که معجزاتی همانند خلق، مرده زنده کردن و شفای کور مادرزاد از حضرت عیسی را دیده بودند، از حضرت برای نزول مائده‌های آسمانی درخواست اعجاز کردند.

سخنران آستان مقدس حضرت معصومه سلام‌الله علیها  گریز از مسئولیت، تکلیف ستیزی و فرافکنی را اساسی‌ترین دلایل روانی لجاجت توصیف کرد و گفت: بررسی رفتار روانی لجاجت این نتیجه را به دنبال دارد که اباحه گری اساس لجاجت است.

حجت‌الاسلام والمسلمین رفیعی طرح عنوان حجاب اجباری را نوعی اباحه گری و فراز از مسئولیت دینی عنوان کرد و گفت: عمدتاً طرح چرایی و استناد مبانی دینی به انگیزه اباحه گری است.

عضو هیئت‌علمی جامعه المصطفی العالمیه لجاجت در اعتقادات را خطرناک‌ترین نوع بهانه‌جویی توصیف کرد و گفت: توجه به متن آیه 118 سوره بقره حقایق خاصی را برای ما نمایان خواهد ساخت.

وی ادامه داد: خداوند متعال در این آیه تعیین‌کننده می‌فرماید« وَقَالَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتِينَا آيَةٌ  كَذَلِكَ قَالَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ  تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ  قَدْ بَيَّنَّا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ؛ و کسانی که نادان و ناآگاهند، گفتند: چرا خدا با ما سخن نمی گوید یا نشانه و معجزه ای برای ما نمی آید؟ گذشتگان آنان نیز مانند گفته ایشان را گفتند؛ دل هایشان [در تعصّب، لجاجت، عناد و نادانی] شبیه هم است. تحقیقاً ما [به اندازه لازم] نشانه ها را برای اهل باور بیان کرده ایم.»(p1)

انتهای پیام/ ۹۶۱۱۲


۱۱ مرداد ۱۳۹۷ آستان کد خبر: ۳۴۷۲۹
دیدگاه‌ها

دیدگاه بگذارید