پایگاه خبری آستان مقدس حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها| خداوند متعال در آیه شریفه ۲۳ سوره مبارکه شوری میفرمایند: «قُل لا أَسأَلُكُم عَلَيهِ أَجرًا إِلَّا المَوَدَّةَ فِي القُربى». آیه مزبور به عنوان آیه مودّت شناخته شده است. علمای امامیّه و همچنین علمای اهل تسنّن اذعان دارند که مراد از قربی، اهل بیت«علیهمالسلام» از جمله حضرت صدّیقه کبری«سلاماللّهعلیها»میباشند، افزون بر آن در این زمینه روایات متعدّدی نیز وجود دارد که صحّت چنین مطلبی را تأیید و تأکید مینماید.
رسول مکرّم اسلام«صلّیاللّهعلیهوآلهوسلّم» در ابلاغ رسالتی که بر عهده ایشان بوده، سختیهای زیادی را متحمّل شدند. قبل از ابلاغ این رسالت مهمّ که در حقیقت ولایت امیرالمؤمنین«علیهالسلام» است، طبیعتا سختی بود؛ لکن این سختی بعد از ابلاغ نیز دو چندان شد چراکه برخی از افراد که شکل اسلامی به خود گرفته بودند، هنگام ابلاغ ولایت امام علی«علیهالسلام» همانند آتش زیر خاکستر شدند و مشکلاتی را به وجود آوردند که نشان می دهد اسلام چنین افرادی یا به زور شمشیر بوده و یا به جهت منافع شان.
آیه قرآن به پیغمبر خدا«صلّیاللّهعلیهوآلهوسلّم» دستور داد که به آنان بگو که برای ابلاغ این رسالت مهمّ، اجر و پاداشی نمیخواهم جز اینکه نسبت به اهل بیت من مودّت داشته باشید.
در کتب اهل سنّت روایات متعدّدی درباره فضائل و برخوردهایی که با حضرت فاطمه زهراء«سلاماللّهعلیها» انجام شده، بیان گردیده است. مرحوم سیّد مرتضی فیروزآبادی کتاب «فضائل الخمسة من الصحاح الستّة و غیرها من الکتب المعتبرة عند أهل السنة و الجماعة» را در بیان فضائل و برخوردهایی که با پنج تن آل عبا«علیهمالسلام» صورت گرفته، به رشته تحریر در آوردهاند. این کتاب پنج مقصد دارد: مقصد اوّل به بیان فضائل مربوط به پیامبر اکرم«صلّیاللّهعلیهوآلهوسلّم»، مقصد دوّم و سوّم به بیان فضائل مربوط به حضرت علی«علیهالسلام» و حضرت فاطمه«علیهاالسلام»، مقصد چهارم به بیان فضائل مشترک بین امام حسن و امام حسین«علیهماالسلام» و مقصد پنجم به بیان فضائل مختصّ ایشان، اختصاص دارد.
در بیان فضائل حضرت«سلاماللّهعلیها» همین بس که رسول خدا«صلّیاللّهعلیهوآلهوسلّم» حضرت صدّیقه کبری«علیهاالسلام» را بانویی بهشتی دانسته و به همین جهت ایشان را زیاد میبوسیدند و علّت آن را استشمام بوی بهشت و همچنین بوی درخت بهشتی از حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها دانستهاند( تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۱۲) تا جایی که وقتی پیامبر«صلّیاللّهعلیهوآلهوسلّم» به سفر میرفتند آخرین شخصی که با ایشان خداحافظی میکردند حضرت فاطمه«سلاماللّهعلیها» بودند همچنان که بعد از بازگشت از سفر، اوّلین نفری که به خانه ایشان میرفتند حضرت فاطمه«سلاماللّهعلیها» بودند.(مسند احمد بن حنبل، ج ۳۷، ص ۴۶)
در روایتی از پیامبر خدا«صلّیاللّهعلیهوآلهوسلّم» آمده است: «فَاطِمَةُ بضْعَةٌ مِنِّي فَمَنْ أَغْضَبَهَا أَغْضَبَنِي»؛ همچنین در روایتی دیگر از رسول خدا«صلّیاللّهعلیهوآلهوسلّم» خطاب به حضرت فاطمه«سلاماللّهعلیها» آمده است: «إنّ اللّهَ یَغْضَبُ لِغَضَبِکِ و یَرْضَی لِرِضَاکِ» که این روایت علاوه بر صحیح بخاری(ص ۹۱۰، ح ۳۷۱۴) در صحیح مسلم(کتاب الجهاد)، مسند احمد بن حنبل(ج ۱، ص ۹) و سنن بیهقی(ج ۶، ص ۳۰۰) نیز به تفصیل آمده است.
حمیدرضا آلوستانی





