پایگاه خبری آستان مقدس حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها؛ دهم رجب مصادف با میلاد با برکت مولود اعجاب انگیز و پیشوای نهم شیعیان، امام جواد علیه السّلام است.
پیشوای نهم شیعیان در سال ۲۰۳ ه .ق پس از شهادت پدر بزرگوارش امام رضا علیه السّلام در سن هشت سالگی، به تصریح پیشوایان گذشته و با تعیین امام رضا علیه السّلام عهدهدار منصب امامت شدند و به مدت ۱۷ سال عهده دار این منصب الهی بودند و در سن ۲۵ سالگی نیز به شهادت رسیدند اما این دوران به علت ویژگی های منحصر به فردی که داشت در تاریخ اسلام دارای فراز و نشیب های مختلفی است که لازم است به درستی آن ها را تبیین کرد.
یکی از پدیدههای منحصر به فرد، متمایز و اعجاب انگیز در تاریخ امامت شیعه، انتصاب امام جواد(ع)، به مقام امامت در سنین کودکی است.
رویدادی که از جنبههای مختلف در تاریخ اسلام مسبوق به سابقه نبود و باعث شد واکنشهای متفاوتی را هم در جامعه شیعه و هم در بستر سیاسی جامعه و حاکمان وقت ایجاد کند و امتحان بزرگی را برای خواص و عوام جامعه شیعی رقم بزند.
در میان برخی از خواص شیعیان، بهویژه آنهایی که دور از مدینه سکونت داشتند، سؤالاتی مطرح می شد که آیا یک کودک خردسال میتواند مسئولیت عظیم امامت را بر عهده بگیرد و توان مدیریت این ظرفیت عظیم دینی و شیعی و همچنین مبارزه و مقابله با انواع و اقسام گروههای انحرافی و حاکمان وقت را دارد؟؟
از طرف مقابل نیز رژیم عباسی با بروز این شبهات در جامعه فرصت را مغتنم شمرده و برای کاهش نفوذ سیاسی و دینی امام جواد علیه السلام دست به اقدامات مختلفی زد اما طولی نکشید که علم و دانش بی نظیر و شخصیت جامع و کامل امام جواد علیه السلام برای همگان آشکار گشت و جایگاه الهی حضرت را تقویت نمود.
برگزاری مناظرات مختلف علمی و فقهی با بزرگان گروه های مختلف، پاسخگویی به تمام سوالات و شبهات خواص شیعه و همچنین تبیین مسئله امامت در جامعه باعث شد همگان به این منصب الهی امام جواد علیه السلام معترف شوند.
روش و سبک زندگی امام جواد علیه السلام از همان دوران کودکی و در سنین جوانی یک الگوی تمام عیار و نقشه راهی برای نسل جوان است که میتوانند با اعتماد به نفس و کسب دانش و بصیرت دینی در مسیر حقیقی قدم بردارند و در برابر ظالمان کوتاه نیایند.
منصب امامت برای امام جواد علیه السلام در سنین کودکی اولین تجربه برای مکتب تشیع بود و نه تنها برای عوام بلکه برای خواص جامعه شیعی نیز یک امتحان بزرگ بود که امام جواد علیه السلام با اقدامات و علم الهی که داشتند باورپذیر کردن منصب امامت در کودکی را در جامعه نهادینه کردند که این مسئله در تاریخ اسلام منحصر به فرد است.
هرچند امام جواد علیه السلام ازنظر مرتبه معنوی دارای منصب الهی امامت بودند و از نظر سیاسی نیز بنابر مصالح داماد خلیفه ای چون مأمون عباسی بودند، ولی هیچ یک از اینها موجب نشد حضرت خود را از مردم جدا کنند، بلکه سلوک مردمی امام جواد علیه السلام همچون سایر حضرات معصومین در متن مردم و برای مردم بود و از نفوذ خود برای کمک به مردم، به ویژه نیازمندان و در راه ماندگان، از باسخاوت ترین مردم زمان خویش شمرده می شدند.
از دیگر اقدامات منحصر به فرد و اعجاب انگیز دوران امامت امام جواد علیه السلام که برگ زرینی در کارنامه درخشان حضرت است، مقابله و مبارزه با فرقه ها و گروههای انحرافی و عبور دادن شیعیان از این افکار انحرافی و آشکار ساختن انحراف غلات، واقفیه و فتنه های سیاسی و مذهبی است که در تاریخ مکررا به آن ها اشاره شده است.
