به گزارش پایگاه خبری آستان مقدس حضرت فاطمه معصومه سلاماللهعلیها، حجتالاسلام والمسلمین ناصر رفیعی در سخنرانی شب گذشته حرم مطهر بانوی کرامت، ضمن گرامیداشت ایام ورود کریمه اهل بیت به شهر قم، به تفسیر آیه ۷۹ سوره مبارکه آلعمران پرداخت و هفت مصداق غلو درباره پیامبر و اهل بیت(ع) را برشمرد.
رفیعی با اشاره به دو شأن نزول برای این آیه گفت: در روایات نقل شده فردی خدمت رسول خدا صلیاللهعلیهوآله رسید و عرض کرد: «یا رسولالله! ما شما را بسیار دوست داریم و میخواهیم برای شما سجده کنیم و شما را بپرستیم.» رسول خدا فرمودند: «معاذالله! این چه حرفی است؟ ولو به من علاقه داری، نباید کاری که مخصوص خداست برای من انجام دهی. عبودیت و بندگی برای خداست.» در شأن نزول دوم نیز شخصی به نام ابورافع که یهودی بود، همین درخواست را مطرح کرد و پیامبر به شدت ناراحت شد و این آیه نازل شد.
وی خاطرنشان کرد: این آیه میخواهد بفرماید مبادا ما راجع به پیامبر و اهل بیت و امامان غلو کنیم. چیزی را به آنها نسبت دهیم که جایز نیست. در زیارت جامعه کبیره که اوج مقامات اهل بیت علیهمالسلام است، مرتب تأکید میکنیم «شما مسیر ما به سوی خدایید»، «الی الله تدعون» شما ما را به خدا دعوت میکنید. لذا غلو درباره اهل بیت و امامان و پیامبران حرام است.
سخنران حرم مطهر بانوی کرامت با استناد به جلد ۲۶ بحارالانوار اظهار داشت: ائمه ما غالیان، یعنی افراطیها و تندروها را لعنت کردند. امام صادق علیهالسلام چند نفر از اینها را مرتب لعنت میکرد. علامه مجلسی هفت مورد را میشمارد که اگر کسی این حرفها را بزند، کافر و ملعون است.
هفت مصداق غلو
رفیعی ابراز داشت: اعتقاد به خدا بودن پیامبر و ائمه(ع) یکی از مصادیق غلو است؛ همانطور که الان کسانی میگویند «علی الله» یعنی علی خدای ماست – این غلو است. امیرالمومنین در روایتی که عدهای میگفتند «شما خالق مایی، رازق مایی، خدای مایی» فرمود: «خدایا من از این غالیان بری هستم.» اگر کسی درباره پیامبر و ائمه قائل به الوهیت شد، این غلو است.
وی اعتقاد به خالقیت و رازقیت ائمه(ع) را دومین مصداق غلو دانست و گفت: اگر کسی بگوید پیامبر ما را خلق کرده، امیرالمومنین خالق ماست، رازق ماست، این هم کفر است. فردی نزد امام رضا علیهالسلام این حرف را زد و امام به شدت برخورد کردند و فرمودند امیرالمومنین(ع) بنده خداست.
سخنران حرم مطهر بانوی کرامت با بیان اینکه اعتقاد به حلول نیز از مصادق غلو است افزود: اینکه کسی معتقد بشود خدا در من حلول کرده و من میتوانم کارهای خدایی انجام دهم. در زمان امام صادق علیه السلام هفت نفر بودند که از این اعتقادها داشتند. امام صادق علیه السلام آنان را بعد از نماز لعنت میکرد.
وی ادامه داد: اعتقاد به علم غیب مطلق و مستقل برای ائمه(ع) نیزاز مصادیق غلو است؛ اگر کسی بگوید امیرالمومنین(ع)، امام رضا(ع) و پیامبر(ص) بدون نگاه خدا علم غیب کامل دارند، این حرام است. علم غیب ائمه ما مطلق نیست، مستقل نیست. امیرالمومنین در مسجد کوفه دو پیشگویی کرد: حادثه صاحبالزنج و حمله هلاکوخان به بغداد. یک نفر گفت شما غیب میگویی. آقا فرمود نه، غیب مال خداست، ما عالم الغیب نیستیم. امام بخواهد چیزی را بداند میداند، اما نخواهد نمیداند.
رفیعی با بیان اینکه اعتقاد به نبوت امامان(ع) نیز از مصادیق غلو است، افزود: اگر کسی قائل به نبوت امامان بشود. وقتی امام رضا به ایران آمد، نماز باران خواند و باران آمد. گروهی گفتند امام رضا پیغمبره. پیغمبر فرمود: «انت منی بمنزلة هارون من موسی الا انه لا نبی من بعدی» تو امامی ولی نبی نیستی. اگر کسی قائل به نبوت ائمه شد، این هم غلو است.
وی جایگزین کردن معرفت امام به جای عمل را ششمین مصداق غلو دانست و خاطرنشان کرد: اگر کسی بگوید معرفت الامام، زیارت الامام، عزاداری برای امام جای نماز و روزه را میگیرد، این هم غلو است. در تمام زیارتنامههای ائمه میگوییم «اشهد انک قد اقمت الصلاة و آتیت الزکات» یعنی خود ائمه ما اقامه نماز می کردند و زکات میپرداختند.
سخنران حرم مطهر بانوی کرامت با بیان اینکه اعتقاد به نمردن امام(ع) هفتمین مصداق غلو است، افزود: اگر کسی قائل شود امام نمیمیرد، بقا دارد، زنده است این تفکر حرام است. بعد از شهادت موسی بن جعفر علیه السلام گروهی گفتند موسی بن جعفر علیه السلام نمرده و زنده است و منکر امامت امام رضا علیه السلام شدند که به آنها واقفی میگویند. اسماعیلیه نیز گفتند اسماعیل پسر امام صادق علیه السلام امام و زنده است. امام صادق علیه السلام عمداً جنازه اسماعیل را در قبرستان بقیع آوردند و دستور دادند روی کفنش بنویسند «ان اسماعیل یشهد الله انه لا اله الا الله» که کسی چنین عقیدهای پیدا نکند.
چهار مرتبه توحید
استاد رفیعی گفت: ما قائل به توحید ذاتی هستیم، یعنی خدا یکیست. توحید صفاتی، یعنی تمام صفات خوب خدا در ذات خداوند است. توحید افعالی، یعنی هر کاری به خدا بر می گردد. توحید عبادی یعنی «ایاک نعبد و ایاک نستعین» فقط از او کمک میخواهیم. خدا اجازه نداده بشر رو عبادت کنیم، ولی اجازه داده توسل پیدا کنیم. خودش میفرماید: «یا ایها الذین آمنوا اتقوا الله و ابتغوا الیه الوسیلة» وسیله بیارید پیش من. ائمه ما وسیله هستند، نماز وسیله است، قرآن وسیله است.
