به مناسبت بزرگداشت سالروز ورود بانوی کرامت به قم
۱۱ آذر ۱۳۹۷
سید ابوالفضل آن‌قدر از ابتکاراتش برای تعمیر کالسکه و ویلچر و گاریِ زائران گفت که نوشتن آن‌ها مثنوی هفتادمن می‌شود. او همه این‌ها را عنایت امام حسین علیه‌السلام می‌داند و می‌گوید اینجا هنوز زائر دست خالی برنگشته است.
انگشتان منحنیِ دستش را، که چوبه عصا را ملتمسانه به چنگ گرفته است، نشانم می‌دهد و می‌گوید: من رماتیسم مَفصلی دارم و اصلا نمی‌توانم راه بروم، ولی از نجف تا اینجا پیاده آمده‌ام.» می‌پرسم بقیه راه را هم پیاده می‌روی؟ می‌گوید: «االحمدلله که تا حالا خیلی خوب بوده و پاهایم همراهم بوده‌اند، بعد از آن هم با امام حسین علیه‌السلام و با خدا...»