پایگاه خبری آستان مقدس حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها| بعضی روزها، سختی فقط از آنچه در بیرون اتفاق می‌افتد نمی‌آید؛ از احساسی می‌آید که میان آدم‌ها می‌چرخد.
یک خبر نگران‌کننده، یک شایعه، یک تصویر، یک جمله یا حتی یک برداشت نادرست می‌تواند اضطراب را از یک نفر به نفر دیگر منتقل کند. ترس، اگر مراقبش نباشیم، خیلی زود از فضای جامعه وارد خانه می‌شود؛ از خانه به دل مادر و از دل مادر به فرزند.
اما در چنین روزهایی، همه فقط دریافت‌کننده این احساسات نیستند. بعضی‌ها می‌توانند مسیر این جریان را تغییر دهند.
زن فاطمی یکی از همین آدم‌هاست.
زنی که خودش را به ایمان سپرده، قرار نیست با هر موجی که در جامعه شکل می‌گیرد، به همان سمت برود. او می‌تواند پیش از آنکه خبری را منتقل کند، درباره آن فکر کند؛ پیش از آنکه خشمگین شود، مکث کند؛ پیش از آنکه ناامیدی را به دیگری منتقل کند، به یاد بیاورد که مؤمن در برابر سختی‌ها بی‌پناه نیست.
قرآن وقتی از ویژگی‌های مردان و زنان مؤمن سخن می‌گوید، در کنار ایمان، از صبر، خشوع، صدق و یاد خدا یاد می‌کند: «وَالصَّابِرِينَ وَالصَّابِرَاتِ… وَالذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيرًا وَالذَّاكِرَاتِ»
یعنی زن مؤمن، برای ایستادن در روزهای سخت، باید در درون خودش ریشه داشته باشد.
حضرت زهرا(س) برای زن مسلمان فقط یک شخصیت تاریخی نیست؛ الگوی زنی است که در سخت‌ترین شرایط، حقیقت را می‌شناسد، احساساتش او را از مسئولیتش جدا نمی‌کند و حضورش در جامعه، منفعلانه نیست.
فاطمی بودن یعنی وقتی جامعه گرفتار التهاب می‌شود، خودت بخشی از التهاب نشوی.
یعنی اگر همه از ترس حرف می‌زنند، تو از ایمان هم حرف بزنی.
اگر همه از بن‌بست می‌گویند، تو راهی برای ادامه‌دادن پیدا کنی.
اگر اختلاف‌ها زیاد شده، تو دنبال نقطه‌های مشترک بگردی.
اگر کسی عصبانی است، لازم نیست عصبانیت او را بیشتر کنی.
و اگر کسی ناامید است، شاید یک جملۀ تو بتواند او را دوباره سرپا کند.
قرآن درباره جامعۀ مؤمنان می‌فرماید: «وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ».
مردان و زنان مؤمن، یار و پشتیبان یکدیگرند.
پس زن فاطمی فقط مسئول حالِ خودش نیست. او می‌تواند بر حالِ خانه، اطرافیان و حتی فضای اجتماعی پیرامون خود اثر بگذارد.
گاهی مقاومت، یعنی در برابر موج ترس بایستی.
گاهی یعنی اجازه ندهی خشم، زبانت را به وسیله‌ای برای شکاف تبدیل کند.
گاهی یعنی در جمع خانواده، اولین کسی باشی که می‌گوید: «آرام باشیم؛ اول ببینیم واقعیت چیست.»
و گاهی مقاومت یعنی در روزی که همه خسته‌اند، هنوز بتوانی امید را به دیگری یادآوری کنی.
این شاید یکی از میدان‌های مهم زن فاطمی باشد؛ نه اینکه احساسات جامعه را انکار کند، بلکه آنها را درست هدایت کند.
زن فاطمی می‌تواند نقطه اتصال باشد؛ می‌تواند از دل اضطراب، آرامش بسازد؛ از دل اختلاف، همدلی؛ و از دل سختی، امید.
فاطمیه به ما یادآوری می‌کند که زن مسلمان می‌تواند هم دلِ خانه را آرام نگه دارد و هم در سرنوشت جامعه اثر بگذارد.
زن فاطمی، فقط پرچم‌دار مقاومت نیست؛ گاهی خودِ آرامشی است که اجازه نمی‌دهد پرچم مقاومت بر زمین بماند.
ارجاعات: احزاب، ۳۵؛ توبه، ۷۱
