پایگاه خبری آستان مقدس حضرت فاطمه معصومه سلاماللهعلیها | آیتالله سید احمد حسینی زنجانی در حدود سال ۱۲۶۹ شمسی در زنجان دیده به جهان گشود. او پس از گذراندن مقدمات و سطوح در زادگاه خود، برای تکمیل تحصیلات راهی حوزه علمیه قم شد و نزدیک به ده سال از محضر آیتالله شیخ عبدالکریم حائری یزدی، مؤسس حوزه علمیه قم، بهره برد تا به مقام اجتهاد رسید. پس از رحلت آیتالله حائری، به آیتالله سید محمد حجت کوهکمری پیوست و به دلیل کسالت ایشان، امور استفتائات دفتر آن مرجع و اقامه نماز جماعت در مدرسه فیضیه را عهدهدار شد.
عالمی در سنگر علم و عمل
آیتالله زنجانی از دهه ۱۳۲۰ با حضرت امام خمینی (ره) آشنا شد و جلسات بحث علمی متعددی با حضور آن دو بزرگوار تشکیل میشد. او در طول حیات پربرکت خود، علاوه بر سالها تدریس، آثار ارزشمندی از خود به یادگار گذاشت که از جمله آنها میتوان به «اربعین»، «افواه الرجال» و «فروق الاحکام» اشاره کرد. ویژگی بارز او، دوری از تشریفات ظاهری و پایبندی به وظایف شرعی و انسانی بود. نقل شده که مرحوم آیتالله حائری، شجاعت او را ستوده و میگفت: «مطالبی را که هیچکس جرأت گفتن و انجام دادن آن را ندارد، ایشان به آن اقدام میکند و از هیچکس هم باکی ندارد».
مبارزه در سایه و خدمت به مردم
حضور آیتالله زنجانی در عرصههای اجتماعی و سیاسی نیز قابل توجه است. در جریان مبارزات علیه رژیم پهلوی، جلسه مهم علمای بزرگ قم درباره حادثه پانزده خرداد در خانه او برگزار شد و اعلامیههای امام خمینی (ره) در زیرزمین منزلش چاپ و تکثیر میگردید. او پیش از بازداشت امام خمینی، با اطلاعاتی که از دربار به دست آورده بود، ایشان را در جریان توطئه رژیم قرار داد. این عالم مجاهد همچنین نسبت به مردم بسیار خیرخواه بود و در رفع مشکلات و حوائج مؤمنین تلاش فراوانی میکرد.
پیشوای جماعت در حریم کریمه اهل بیت (س)
آنچه پیوند آیتالله زنجانی با بارگاه حضرت فاطمه معصومه سلاماللهعلیها را عمیقتر میکند، آن است که او در زمان حیات نیز در حرم مطهر امامت جماعت را بر عهده داشت. این حضور مستمر در حریم فاطمی، تنها یک وظیفه شرعی نبود، بلکه نشان از انس و پیوند قلبی این عالم پارسا با خاندان عصمت و طهارت (ع) داشت. گویی از همان روزها، جایگاه ابدی او در جوار کریمه اهل بیت (س) رقم خورده بود و سرانجام نیز در همان بارگاه مقدس، آرام گرفت.
آرامگاه ابدی در جوار کریمه اهل بیت (س)
سرانجام این فقیه پارسا و عالم مجاهد، در ۲۹ ماه مبارک رمضان سال ۱۳۹۳ قمری برابر با پنجم آبان ۱۳۵۲ شمسی، پس از سالها کوشش در راه دین و نشر فقه جعفری، دیده از جهان فروبست. پیکر او پس از تشییعی باشکوه، در جوار حضرت معصومه سلاماللهعلیها به خاک سپرده شد. امام خمینی (ره) نیز در نامهای به فرزند ارشد وی، آیتالله سید موسی شبیری زنجانی، درگذشت او را تسلیت گفت و با طلب رحمت، یادآور شد که از پدر او خاطرات فراموشناشدنی بسیاری دارد و روزهای همنشینی با وی بینظیر بوده است.
آیتالله سید احمد زنجانی، عالمی بود که علم و عمل، پارسایی و شجاعت، و خدمت به مردم و مبارزه با ظلم را در خود جمع کرده بود. از اقامه نماز در حرم مطهر تا آرام گرفتن ابدی در جوار بارگاه کریمه اهل بیت (س)، سراسر زندگی او گواهی بر پیوندی ناگسستنی با خاندان عصمت و طهارت (ع) بود. نام او در زمره ستارگان حرم فاطمی ثبت شده و یادش گرامی و راهش پررهرو باد.







