پایگاه خبری آستان مقدس حضرت فاطمه معصومه سلاماللهعلیها، در دل تاریخ پرشکوه اسلام، نامی چون حضرت خدیجه کبری سلاماللهعلیها نه تنها به عنوان یک شخصیت تاریخی، بلکه همچون نگینی تابناک بر زندگی معنوی امت اسلامی میدرخشد. این بانوی مکرمه، همسر گرامی پیامبر اکرم(ص)، فراتر از یک نام و خاطره، حقیقتی زنده و پویاست که سیرهاش همچنان مشعلی فروزان، مسیر زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی انسانهای مؤمن را روشن میسازد. جایگاه والای ایشان، تنها در چارچوب همسری پیامبر(ص) محدود نمیماند، بلکه در عمق و گستردگی نقشآفرینیشان، جلوهای بینظیر از ایمان راسخ، عقلانیت ژرف، کرامت انسانی والا و مسئولیتپذیری الهی به چشم میخورد؛ پیوندی استوار که در قالب یک سبک زندگی الهی، الگویی جاودان برای نسلها ترسیم کرده است.
پیش از بعثت، در جامعهای که زنان اغلب به حاشیه رانده میشدند یا به ابزاری برای بازیهای قدرت و ثروت تقلیل مییافتند، حضرت خدیجه(س) همچون بانویی مستقل، محترم و صاحب نفوذ برجسته بود. ثروت عظیمی که از راه تجارت مشروع بدان دست یافته بودند، تنها ابزار این جایگاه نبود؛ بلکه توان تشخیص عمیق، وقار شخصیتی بیمانند و نگاهی بلند و آیندهنگر به مقاصد والای زندگی بود که این بانوی بزرگوار را به نمادی از عزت و استقلال بدل ساخته بود.
انتخاب پیامبر اکرم(ص) به عنوان همسر، اوج این بصیرت و حکمت الهی بود؛ انتخابی که نه بر پایه معیارهای سطحی و رایج آن دوران، بلکه ریشه در صداقت بیمانند، امانتداری مثالزدنی، پاکی سیرت و افق روشن رسالت الهی داشت. این تصمیم آگاهانه و خداپسندانه، نخستین گام در مسیری تاریخی شد که جهان هستی را دگرگون ساخت و پایههای امتی نوین را استوار گردانید.
با نخستین آیههای وحی و آغاز رسالت نبوی، زندگی حضرت خدیجه(س) وارد بُعدی نوین و پر از آزمونهای الهی گشت؛ بُعدی که در آن، ایمان از مرز باور قلبی عبور کرد و به کنشی عملی، پرهزینه و سرشار از فداکاری بدل شد. ایشان نخستین زنی بودند که پیام آسمانی را با قلبی مطمئن تصدیق کردند و در سختترین لحظات آغازین دعوت، همچون سایهای استوار در کنار پیامبر(ص) ایستادند.
دوران تحریم قریش، تهمتهای زشت، انزوای تلخ و فشارهای سنگین اجتماعی و اقتصادی، نه تنها ایشان را از این مسیر بازنداشت، بلکه استواری، اطمینان و ایمانشان را چون کوهی استوارتر ساخت. در این همراهی خالصانه، حضرت خدیجه(س) نه تنها تماشاگر رسالت نبودند، بلکه شریکی آگاه، بیدار و مؤثر در تحقق آن به شمار میرفتند؛ با تمام داراییهای خویش پشتیبان آن حضرت شدند و در شعب ابیطالب، در کنار پیامبر(ص) طعم گرسنگی و محرومیت را چشیدند، بیآنکه ذرهای تردید در دل راه دهند.
خانهای که حضرت خدیجه(س) با دستان پرمهر و ایمانی پاک بنا نهادند، فراتر از یک فضای زیست مشترک، کانونی الهی برای آرامش، اطمینان و تجدید قوا در مسیر دشوار دعوت بود. پیامبر اکرم(ص)، پس از مواجهه با انکارها، آزارها و دسیسههای کافران، به این پناهگاه امن بازمیگشت؛ جایی که ایمان به سکینه و طمأنینه تبدیل میشد، امید، جان تازه میگرفت و روح نبوی برای ادامه راه، نیرو مییافت. این آرامش آسمانی، حاصل حضور زنی بود که با درک عمیق از عظمت رسالت همسرش، نقش خویش را در پشتیبانی مادی و معنوی، دلگرمی بیدریغ و حفظ حرمت این مسیر الهی، به زیبایی هرچه تمامتر ایفا میکرد. روایات دلنشین از سخنان پیامبر(ص) گواهند که خدیجه(س) را در اوج خستگیها، با ایمان و محبتشان تسلی میدادند و این پیوند عمیق، نمودی از همسری واقعی در تراز اسلام است.
در تمام این مسیر پر فراز و نشیب، حضرت خدیجه(س) کرامت انسانی و عزت نفس خویش را چون گوهری حفظ کردند. ایشان نه در سایه رسالت پیامبر(ص) محو شدند و نه هویت والای خویش را صرفاً در نسبت با دیگری تعریف نمودند. وقار بیمانند، متانت آسمانی و احترام متقابل، بنیان زندگی مشترکی را شکل داد که در آن، همراهی به معنای ازخودگذشتگی آگاهانه و هدفمند بود، نه فراموشی خویشتن. این توازن دقیق و الهامبخش، تصویری بیعیب از نگاه ربوبی اسلام به جایگاه زن در خانواده و جامعه ارائه میدهد؛ جایی که زن نه حاشیهای، بلکه شریک اصلی در ساختن تمدن الهی است.
سیره پربار حضرت خدیجه کبری سلاماللهعلیها، الگویی جامع، ماندگار و بیبدیل از همسری در تراز اسلام پیش روی ما نهاده است؛ الگویی که در آن، ایمان با عمل صالح پیوند میخورد، عقلانیت در خدمت حقیقت قرار میگیرد و زندگی مشترک به بستری مقدس برای تحقق ارزشهای الهی و تربیت نسلهای مؤمن بدل میشود. این سیره والا، در روزگار پرتلاطم امروز نیز، میتواند چراغ راهی باشد برای خانوادههای مسلمان؛ چراغی که خانواده را نه نقطه پایان مسئولیت، بلکه آغاز رسالتی عظیم برای انسان مؤمن ترسیم میکند. بیایید با تأمل در این سیره پاک، زندگیمان را بر مدار ایمان، حمایت و محبت الهی بنا کنیم تا در سایهسار اهلبیت(ع)، خانوادههایی استوار، معنادار و اثرگذار بسازیم که مایه سرافرازی امت اسلامی باشد.
الناز موسوی یکتا
