به گزارش پایگاه خبری آستان مقدس حضرت فاطمه معصومه سلام‌الله‌علیها، حجت الاسلام و المسلمین سید احمد حسینی صبح امروز در مراسم عزاداری ویژه بانوان در حرم بانوی کرامت با اشاره به وصیت‌نامه مکتوب امام حسین علیه‌السلام، اظهار داشت: محور اصلی وصیت‌نامه انسان‌های بزرگ، مباحث الهی و معنوی است. امام حسین علیه‌السلام در وصیت‌نامه خود به دو بخش اشاره کردند: بخش اول، مسائل اعتقادی است که شامل شهادت به یگانگی خداوند، نبوت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و اعتقاد به معاد و قیامت است.

وی اعتقادات صحیح را پایه اصلی اعمال و رفتار انسان دانست و گفت: اگر کسی خدا را حاضر و ناظر ببیند و به بهشت و جهنم اعتقاد داشته باشد در رفتارش تأثیر می‌گذارد. پس از مرگ، در عالم برزخ، سوالات قبر از اعتقادات است؛ سوالاتی مانند: «مَنْ رَبُّکَ؟ مَنْ نَبِیُّکَ؟ مَا دِینُکَ؟ مَا کِتَابُکَ؟ مَا قِبْلَتُکَ؟ مَنْ إِمَامُکَ؟» بنابراین، ریشه اعمال، اعتقادات است و اهمیت اعتقادات از احکام بالاتر است.

حسینی با اشاره به داستان علی بن ابی حمزه بطائنی که از وکلای امام کاظم علیه‌السلام بود، گفت: او پس از شهادت امام کاظم، به امامت امام رضا علیه‌السلام اعتقاد نیافت و واقفی شد. امام رضا علیه‌السلام فرمودند که در قبر، وقتی از او درباره امامت پرسیدند، ائمه را شمرد تا امام کاظم(ع)، اما نام امام رضا(ع) را نیاورد و قبرش پر از آتش شد. این نشان می‌دهد که اعتقاد به امامت، چقدر حیاتی است.

سخنران حرم مطهر با اشاره به داستان فاطمه بنت اسد، مادر امیرالمؤمنین علیه‌السلام، گفت: پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله در تشییع جنازه این بانوی بزرگوار، پیراهن خود را برای کفن او دادند و خود در قبرش خوابیدند تا فشار قبر را از او بگیرد. هنگامی که از ایشان پرسیدند چرا پس از خاکسپاری فرمودید «اِبْنُکِ اِبْنُکِ» (پسرت، پسرت)، فرمودند: از فاطمه بنت اسد در قبر درباره امامت سوال شد و او حیا کرد بگوید پسرم علی، پس من تلقینش کردم. این نشان می‌دهد که اعتقاد به امامت، حتی برای چنین بانوی بزرگی نیز ضروری است.